Wojna Trzynastoletnia
Zawarty pokój nie rozwiązał jednak ostatecznie problemu krzyżackiego. Dopiero syn Władysława Jagiełły i Jadwigi, Kazimierz Jagiellończyk, postanowił zakończyć konflikt raz na zawsze i wydał Krzyżakom kolejną wojnę. Tym razem udział w niej armii krzyżackiej i polskiej był jednak mniejszy - walki toczyły głównie armie zaciężne, składające się z najemników z całej Europy. Królestwo Polskie zdecydowało się wyłożyć większe fundusze (pomimo problemów finansowych, mogła liczyć na pomoc bogatych miast Gdańska i Torunia, których mieszkańcy pragnęli wyswobodzić się z rąk krzyżackich), zatem ostateczne zwycięstwo należało do Polaków. Wojna ta, ze względu na długość jej trwania, zwana dziś trzynastoletnią, zakończyła się pokojem toruńskim, na mocy którego odzyskała Pomorze Gdańskie, Malbork i Elbląg, zaś ziemie zakonne, których nowa stolica znajdowała się w Królewcu, stały się lennem polskim, zaś kolejni wielcy mistrzowie zakonu mieli składać władcom Polski hołd lenny. Pokój ten nie został jednak nigdy zaakceptowany przez formalnych zwierzchników zakonu - papiestwo oraz cesarstwo niemieckie.