Śmierć św. Stanisława
Choć dokładny rok urodzin Bolesława II Szczodrego nie jest znana, przyjmuje się, że w roku 1058, kiedy objął panowanie nad księstwem polskim, miał szesnaście lat. Choć dziś pamiętamy go głównie jako Bolesława Śmiałego, za życia miał przydomek Szczodry. Istotnie był to książę o wielkiej hojności. Jak chce legenda, gdy pewien zrujnowany kupiec przybył do niego po zapomogę, ten obiecał mu tyle złota, ile tylko będzie w stanie unieść. Sprytny i chciwy kupiec zdjął zatem swój płaszcz i zaczął ładować nań złoty kruszec, jednak nabrał go tak wiele, że płaszcz potargał się. Litując się nad zapłakanym kupcem, książę Bolesław zdjął własną szatę i pomógł kupcowi pakować na nią złoto. Przydomek Śmiały zawdzięcza słynnemu mordowi nad biskupem krakowskim, Stanisławem, który stał na czele możnowładców, którzy stanęli po stronie cesarza Niemieckiego w jego konflikcie z papieżem Grzegorzem IX. Książę Bolesław, który trzymał stronę cesarza, nakazał poćwiartowanie biskupa za jego zdradę, co jednak obróciło się przeciwko niemu, gdyż możnowładcy wykorzystali to do wywołania buntu i pozbycia się niewygodnego księcia.