Hołd Pruski
Zgodnie z treścią zawartego w Toruniu drugiego pokoju toruńskiego, kolejni wielcy mistrzowie zakonu zobowiązani byli do składania hołdu lennego. W piętnastym wieku ceremonia ta odbyła się pięć razy - czterech kolejnych wielkich mistrzów zakonu składało hołd Kazimierzowi Jagiellończykowi, zaś piąty Janowi Olbrachtowi. W szesnastym wieku, gdy ziemiom litewskim zagroziło Wielkie Księstwo Moskiewskie, Krzyżacy odmówili wsparcia sił polskich w I Wojnie Polsko-Moskiewskiej, co dało Polakom pretekst do wypowiedzenia im wojny. Zakończyła się ona zwycięstwem wojsk Zygmunta Starego, zaś wielki mistrz zakonny, utraciwszy poparcie cesarza niemieckiego, zdecydował się na sekularyzację zakonu. Od tego czasu hołd lenny składany już był przez kolejnych władców Prus Książęcych, którymi na mocy umowy z Zygmuntem Starym, zostawali potomkowie ówczesnego wielkiego mistrza zakonnego, Albrechta Hohenzollerna. Hołd, jaki złożył on na Rynku w Krakowie, przedstawiony został przez Jana Matejkę na słynnym obrazie "Hołd Pruski".